Czym jest miłość?

Na pewno uczuciem pozytywnym, które jak żadne inne może boleć i zawodzić z niesamowitą łatwością. Jest też czymś co doświadcza zdecydowaną większość osób na całym globie. Można kochać rodzinę, znajomych, partnera, pracę czy hobby. Można się jej bać, uciekać, można pragnąć i chłonąć, czekać i marzyć. Miłość współgra idealnie z całą paletą innych uczuć, co czyni ją wyjątkowym, uczącym i doświadczającym stanem. Kiedy właściwie można o niej mówić? Co jest wyznacznikiem tego, iż jesteśmy pewni przeżywanego właśnie uczuciowego uniesienia?

Może to ten stan, kiedy zasypiamy i budzimy się myśląc o konkretnej osobie, może to pragnienie oglądania jej uśmiechu, wspólnego spędzania czasu i poświęcania całej uwagi, kiedy tylko będzie chciała porozmawiać? Czy miłością można nazwać to, że każdego dnia wychodząc z domu mamy nadzieję, że za każdym kolejnym rogiem zobaczymy właśnie tą osobę? Czy to determinacja, aby spełnić jej marzenia i chwilowe pragnienia wspólnie ciesząc się jej szczęściem? Czy to obsesyjna myśl o różnych porach dnia i nocy o tym, jak mogłoby wyglądać życie razem, co by się zmieniło a co polepszyło? Czy to chęć przeżywania ważnych dla nas samych wydarzeń tylko i wyłącznie z tą konkretną osobą przy boku? Czy może wspólne wyjścia ze znajomymi, kiedy myślami jesteśmy daleko od danego miejsca, w głowie mając setki pytań bez odpowiedzi i marząc o tym, aby zamienić choć zdanie i być tam, gdzie chcemy być, nie mając pojęcia jak tego miejsca szukać? Każda miłość jest przeżywana inaczej, jednak niezależnie od tego, czy jest to uczucie spełnione, kiedy budząc się rano mamy obok kogoś, kogo kochamy czy niespełnione, głęboko skrywane i czekające na szansę, wyzwala w człowieku ogromną ilość emocji, nie pomijając również tych destrukcyjnych. Pielęgnowanie jej, umacnianie czy danie szansy zależy od nas i osoby, którą tym uczuciem obdarzamy. Miłość jest fascynująca. To jedyny taki stan, kiedy dawanie sprawia więcej radości niż branie. I tego będę się trzymać zawsze.